Apostoł Paweł mówi w Liście do Rzymian 1:16: „Nie wstydzę się bowiem ewangelii Chrystusa, ponieważ jest ona mocą Boga ku zbawieniu dla każdego, kto uwierzy”. Cała Moc Boga, poprzez Ducha Świętego, znajduje się w głoszeniu Ewangelii! To Ewangelia jest Mocą Boga – i ta Moc jest w tobie! To nie jest emocja. Kiedy zstępuje Moc Boża, kiedy Duch Boży przychodzi na ciebie, upadniesz na kolana, na twarz i będziesz wołał do Boga.

Chcę, abyście spojrzeli w górę, spojrzeli poza! Doświadczyłem cierpienia, bólu, straciłem rodziców, jednego brata, moją siostrę, moją żonę – ale nie płaczę, patrzę w przyszłość, ponieważ wiem, że w Królestwie nadejdzie dzień ponownego spotkania z tymi, którzy odeszli wcześniej! Nasza nadzieja przekracza, wznosi się ponad całą naszą ziemską panikę i ból!

Istnieją trzy wizje, trzy perspektywy, które musisz mieć, jeśli chcesz pracować dla Boga: wizja Boga, wizja świata i wizja tego, co Bóg może uczynić przez ciebie. Większość z was jest młodsza ode mnie, więc chcę mówić do was jak ojciec, dziadek! Chcę wam pokazać, co wizja może uczynić w waszym życiu. Jeśli nie masz jasnej wizji i celu, nic nie osiągniesz dla Boga. Chcę dać wam jasną wizję waszej przyszłości, tego, co Bóg chce uczynić, i chcę, abyście żyli z tą wizją przez resztę waszego życia!

Jest to prorocze wyzwanie, które Bóg kieruje do nas w Księdze Aggeusza 2,3: „Któż pozostał pośród was, który widział ten dom w jego dawnej chwale? A jakim go teraz widzicie?” To jest wyzwanie dla Kościoła i dla naszych narodów: coś MUSI się wydarzyć, aby nas dramatycznie ODMIENIĆ.

Gdzie jest moc w Kościele?Niepokoi mnie, że Kościół utracił z oczu moc i skuteczność doświadczenia Pięćdziesiątnicy. Wszyscy potrzebujemy być napełnieni mocą Ducha Świętego. Chrześcijanin, który pragnie być skuteczny w służbie, najpierw musi być napełniony Duchem.

Dawid powiedział do swego syna Salomona: Bądź mocny i dzielny i wykonaj to. Nie bój się ani się nie lękaj, bo PAN Bóg, mój Bóg, będzie z tobą, nie porzuci cię ani nie opuści, dopóki nie dokończysz wszelkiej pracy wokół służby domu PANA, (1 Kronik 28). Głód w moim sercu, który wiele lat temu popchnął mnie, aby iść do Jerozolimy, jest wciąż podstawowym powodem całej wizji, która tak głęboko płonie w moim sercu dzisiaj: pragnieniem, by zobaczyć moc Bożą wylaną dzisiaj w jeszcze większej mierze niż w dniu Pięćdziesiątnicy!

Bóg cię pobłogosławi. Nikt nie może tego odwołać, nikt nie może tego cofnąć – twoje życie jest pod mocą i błogosławieństwem Bożym! Ja żyję pod mocą i błogosławieństwem Bożym – mam przymierze z Bogiem, a On nigdy nie złamie tego przymierza! Co za relacja!

Nie znajduję w żadnej z czterech Ewangelii miejsca, gdzie Jezus nakazuje swoim uczniom „modlić się” o chorych! On zawsze mówi: „Uzdrawiajcie ich” lub „Kładźcie na nich ręce”, tak jak w Mk 16,17-18, gdzie powiedział: „Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą… na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie.”

Jestem bardzo emocjonalny, kiedy głoszę Ewangelię. W Ewangelii Mateusza 9, kiedy Jezus powiedział do sparaliżowanego człowieka, którego złożono u Jego stóp: „Synu, odpuszczone są twoje grzechy”, religijni faryzeusze w swoich sercach oskarżyli Go: „Tylko Bóg może odpuszczać grzechy!”. Jezus, znając ich myśli, wypowiedział to niezwykłe oświadczenie: „Abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma moc na ziemi odpuszczać grzechy” – zwrócił się do sparaliżowanego człowieka i rozkazał mu: „Wstań i chodź!”. Jezus własnymi słowami powiedział, że uzdrawiał chorych, ABY UDOWODNIĆ, że może odpuszczać grzechy.

Gdy po raz pierwszy otrzymałem Ducha Świętego, prosiłem o dar wiary – teraz chciałem zobaczyć, jak daleko Bóg może i chce objawić swoją Moc – jeśli wyjdę w wierze. Bóg ma do dyspozycji więcej cudownej Mocy niż ktokolwiek żyjący – więcej niż widzieli Mojżesz, Eliasz, Dawid i prorocy Starego Testamentu. Nawet apostołowie i pierwsi uczniowie Nowego Testamentu dotknęli jedynie powierzchni.

Mój ojciec nauczył mnie jako chłopca, jak pokonać szatana. Musiało to być pewnego lata, kiedy byłem z rodzicami na wakacjach w Eastbourne. Myślę, że to był rok 1946, a więc miałem wtedy 14 lat.

Kiedy byłem w więzieniu za przemycanie Biblii do ZSRR, wyrok co mógł oznaczać dziesięć lat zamknięcia. Nie wolno mi było mieć Biblii, ale przypomniałem Panu, że w Dziejach Apostolskich 16, gdy Paweł i Sylas zostali uwięzieni, zaczęli wielbić Boga, a On zesłał trzęsienie ziemi i ich uwolnił. Z wiarą poprosiłem Pana, by uczynił to samo dla mnie — i odpowiedział: otworzył drzwi mojego więzienia przez cud!

Kiedy wiele lat temu miałem raka gardła, powiedziałem do Pana: „Jeśli chcesz, abym pojechał do ZSRR – daj mi cud.” Bóg uczynił cud – i musiałem zostawić mój dom, moje bezpieczeństwo – i pojechać do Związku Radzieckiego!

Kiedy byłem w więzieniu za przemyt Biblii do Czechosłowacji, groziło mi nawet dziesięć lat. Nie wolno mi było mieć Biblii, ale przypomniałem Panu, że w Dziejach Apostolskich 16, kiedy Paweł i Sylas byli w więzieniu, zaczęli wielbić Boga – i Bóg zesłał trzęsienie ziemi, które ich uwolniło. W wierze poprosiłem Boga, aby zrobił to samo dla mnie – i On odpowiedział – otworzył drzwi więzienia przez cud!

Znam Jezusa! Jestem żywym świadectwem mocy Bożej. W 1964 roku, kiedy miałem raka gardła, Bóg cudownie mnie uzdrowił: lekarze widzieli bliznę, tam gdzie Ręka Boża usunęła nowotwór z mojego gardła. Przy pustym grobie anioł Pański powiedział: „Nie bójcie się... Chodźcie i zobaczcie miejsce, gdzie leżał!” Chcę ci powiedzieć: Nie bój się, zaufaj Jezusowi! Przyjmij Jego zaproszenie i sam doświadcz cudu nowego życia.

Biblia mówi, że JEST zmartwychwstanie umarłych i DZIEŃ SĄDU – kiedy KAŻDY z nas stanie przed sądem Bożym. Jeśli żyjesz w grzechu i umrzesz w grzechu, nie znajdując uzdrowienia z grzechu, nie ma już przebaczenia – piekło istnieje dla tych, którzy nie chcą pokutować. Najważniejszą rzeczą w tym życiu nie jest fizyczne uzdrowienie, lecz kwestia grzechu i tego, co z nim zrobisz. JEST przebaczenie, JEST uzdrowienie z grzechu, droga do Królestwa – przez miłość Boga, który posłał Jezusa Chrystusa, swego Syna, aby umarł na krzyżu, zapłacił cenę za twój grzech, przebaczył ci, złamał przekleństwo diabła i dał ci wolność.

Mówimy o wierze – musimy mieć wiarę! Śmieję się, bo moja żona narzekała kiedyś, że wskakuję do łóżka. Ale to był „akt wiary” – że łóżko się nie zawali! Wszyscy musimy używać pewnej dozy wiary. Jeśli wsiadasz do samochodu i ktoś inny prowadzi – potrzebujesz wiary! Wiary w to, że dojedziesz bezpiecznie. Wiara w tym najprostszym sensie to część codziennego życia. To zaufanie. Ufamy ludziom, musimy ufać lekarzom, policji, rządowi – choć często nas zawodzą – bo są tylko ludźmi. Ale jeśli wiara to zaufanie, to wiara w Boga jest wiarą w Boga, który nigdy nie zawodzi!

Ciekawym „oknem” na temat wiary jest 13. rozdział Księgi Liczb. Mojżesz i cały Izrael zatrzymali się na granicy Ziemi Obiecanej po swojej uciążliwej wędrówce. Oto byli – na wyciągnięcie ręki od celu, spełnienia wszystkich Bożych obietnic. Czyż nie było to wszystko, czego mogli pragnąć? Ostateczna nagroda za cierpienia, które znosili zarówno w ostatnich dniach w Egipcie, jak i podczas podróży. To właśnie z tego powodu Bóg dokonał wszystkich tych cudów – zarówno w Egipcie, jak i przy przejściu przez Morze Czerwone – aby ich wybawić i wypełnić swoją obietnicę dania im tej ziemi.

W tym tłumie była tylko jedna kobieta, która otrzymała to, po co przyszła. Dotknij dziś Jezusa. Bądź tą jedną osobą z tłumu, która naprawdę się przebiła. Albo zostaniesz gdzieś z tyłu i odejdziesz zawiedziony. Wybór należy do ciebie. Spośród setek ludzi otaczających Jezusa wielu Go dotknęło – ale tylko jedna osoba dotknęła Go z wiarą. Gdzie jesteś dziś w tym tłumie? Z tyłu – obojętny? A może jesteś zdeterminowany, by Go dosięgnąć? Jezus chce, żebyś Go dotknął. Ma coś nowego, co chce włożyć w twoje życie.

Stoimy w obliczu świata, który przewraca się do góry nogami. Wszystko, co uważaliśmy za dobre, okazuje się być złe, a to, co uważaliśmy za złe, uznawane jest za dobre. Dzieją się niesamowite i niepokojące zmiany. ALE – „niech się nie trwoży serce wasze!” Co za wyzwanie!