Wiem, że Jezus żyje – rozmawiałem z Nim dziś rano! Realizm naszej relacji z Chrystusem nie polega na powtarzaniu modlitw i formułek, ale na poznaniu Go. Ja rozmawiam z Nim, a On rozmawia ze mną!

Zawsze wierzyłem w proroctwa zawarte w Biblii, w Księdze Joela 2, w Bożą obietnicę deszczu wczesnego i późnego. Wierzyłem, że pierwsze wylanie Ducha Świętego miało miejsce podczas tamtych pierwszych Zielonych Świąt, ale my możemy i powinniśmy doświadczyć drugich Zielonych Świąt właśnie teraz. Choć osobiście przyjąłem chrzest w Duchu Świętym w wieku 14 lat, pragnąłem czegoś większego – obietnicy z Księgi Joela 2.

Jeśli wierzysz w uzdrowienie – dla siebie lub dla innych – pamiętaj, że uzdrowienie jest częścią pojednania jakie przyszło przez Chrystusa.

W dzisiejszych czasach widzę Biblię zupełnie inaczej – nabiera ona nowej perspektywy i nawet w moim wieku dostrzegam rzeczy, których nigdy wcześniej nie widziałem. Widzę coś w Ewangelii Mateusza, co jest niezwykle istotne dla dzisiejszego Kościoła. Rzuca mi to wyzwanie i mam nadzieję, że rzuci wyzwanie także wam, abyśmy zbadali, w co dokładnie tak naprawdę wierzymy – i co czynimy!

Ludzie pójdą za przywódcą. Dzisiaj istnieje pustka, młodzi ludzie poszukują. A Jezus jest tym właściwym! Jedynym! W Ewangelii Mateusza (9,27) dwaj niewidomi usłyszeli o wszystkich cudach, których dokonał Jezus, i poszli za nim, a kiedy był w domu, wołali: „Synu Dawida, zmiłuj się nad nami!”. Choć byli niewidomi, rozpoznali prorocze znaczenie tego, kim jest Jezus. Jezus widział ich wiarę, dotknął ich oczu i ich oczy zostały otwarte.

W czwartej księdze Mojżeszowej (Liczb) 23,19-20 czytamy o Balaamie, któremu Balak zapłacił za przeklęcie ludu Bożego. Ale Balaam powiedział tak: „Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, aby miał żałować (zmieniać zdanie). Czy on powie coś, a tego nie uczyni? Czy wypowie, a nie spełni?!”. Bóg nie może kłamać, nie może zmienić tego, co powiedział.

W 1972 roku, kiedy przebywałem w więzieniu za przemyt Biblii, moje serce przepełniała rozpacz i ból. Pewnego dnia, gdy się modliłem, wydarzył się cud: to było tak, jakby Niebo się otworzyło, cela wypełniła się jasnym światłem, zdawało się, że wszyscy aniołowie Niebios tłoczą się w tej celi, a ja zacząłem wysławiać i uwielbiać Pana. Podniosłem się i zacząłem biegać po celi, śpiewając: „Me serce w uwielbieniu śpiewa Ci: Jak wielkimś Ty, jak wielkimś Ty!… ”. Chwała Boża wypełniła moje serce, zmieniając mnie – smutek i ból zniknęły! Byłem zamknięty w więziennej celi, a jednak znajdowałem się w obecności Boga, doświadczając Bożej chwały – czegoś potężniejszego niż to, co kiedykolwiek poznałem w kościele. To było tak, jakbym został przeniesiony do Nieba!

Jezus złożył bardzo mocne oświadczenie w Dziejach Apostolskich 1:8. Powiedział: „Lecz przyjmiecie moc! Przyjmiecie moc, gdy zstąpi na was Duch Święty!” Chcę rzucić wam wyzwanie w kwestii konieczności posiadania MOCY w Kościele! Moc motywuje i napędza wszystko, co robi Bóg i wszystko, co robimy my. POTRZEBUJEMY Ognia i Mocy Bożej!

Widzicie, nie tylko setnik rozpoznał autorytet Jezusa; zwykli ludzie, tam na górze w rozdziałach 5, 6 i 7, RÓWNIEŻ widzieli autorytet, który posiadał! Skrybowie studiowali i nauczali „z Księgi”. Lecz nawet zwykli ludzie dostrzegali ogromną różnicę między „nauczaniem z Księgi” a przemawianiem z MOCĄ (AUTORYTETEM), jak czynił to Jezus – nie na podstawie intelektualnych studiów, lecz z życia wypełnionego praktyką i doświadczeniem (Mateusza 7,28-29).

Nawet dzisiaj zbyt łatwo naśladujemy ludzi zamiast Chrystusa! Ja nie naśladuję ludzi, mimo że dorastałem w czasach wielkich liderów zielonoświątkowych w Wielkiej Brytanii – wśród nich byli ewangelista George Jeffreys czy Smith Wigglesworth. Nie polegam na tych ludziach, mimo że kiedy się urodziłem, Jeffreys chciał mnie adoptować jako swojego syna. Nie chcę naśladować żadnego człowieka. Chcę naśladować Jezusa. No dalej! Chcę robić to, co powiedział Jezus, chcę robić to, co kazał robić swoim uczniom – głosić Ewangelię, uzdrawiać chorych. Moja moc nie bierze się stąd, że ktoś położył na mnie ręce; moja moc bierze się stąd, że dotknął mnie Bóg! Dowód na to jest widoczny w moim życiu.

Nigdzie w Nowym Testamencie nie czytam, aby Jezus lub Apostołowie angażowali się w „walkę duchową” polegającą na związywaniu demonów, ZANIM mogli gdzieś swobodnie usługiwać. Rozmowa z naszym Ojcem Niebieskim – tak. Szukanie prowadzenia Ducha Świętego – tak. Ponieważ przez Jezusa, w jednym Duchu, mamy BEZPOŚREDNI dostęp do Ojca – Ef 2,18! Obietnica Ojca jest taka, że gdy otrzymujemy Ducha Świętego, otrzymujemy moc, aby stać się świadkami Chrystusa w każdym miejscu na ziemi, gdziekolwiek On nas powoła – Dz 1,4-5, 8! To proste.

Nigdy nie przestaję dziękować Bogu za wszystkie wspaniałe dary, które wam dał teraz, gdy należycie do Chrystusa: On wzbogacił całe wasze życie. Pomógł wam przemawiać w Jego imieniu i dał wam pełne zrozumienie prawdy; to, co mówiłem wam o mocy Chrystusa w waszym życiu, stało się rzeczywistością! Teraz posiadacie każdą łaskę i błogosławieństwo; każdy duchowy dar i moc do pełnienia Jego woli należą do was w tym czasie oczekiwania na powrót naszego Pana Jezusa Chrystusa. On zaś gwarantuje aż do samego końca, że w owym dniu, gdy powróci, zostaniecie uznani za wolnych od wszelkiego grzechu i winy. Bóg z pewnością to dla was uczyni, gdyż On zawsze czyni dokładnie to, co mówi, i to On zaprosił was do tej wspaniałej społeczności ze swoim Synem, Jezusem Chrystusem, naszym Panem. (Na podstawie 1 Koryntian 1).

Co się dzieje, gdy umieramy? Jako chrześcijanie wierzymy w zmartwychwstanie Chrystusa. Z lektury Ewangelii wiemy, że było wielu świadków zmartwychwstania. A ponieważ Chrystus został wskrzeszony, możemy mieć pewność, że i my zostaniemy wskrzeszeni z martwych.

Imię Boga w języku hebrajskim można równie dobrze przetłumaczyć jako „BĘDĘ, KIM BĘDĘ”, ponieważ biblijny hebrajski nie posiada czasu przyszłego, lecz formę ciągłą teraźniejszości. Jestem kimkolwiek chcę być, czymkolwiek chcę być i kiedykolwiek chcę być. Cokolwiek zechcę i powiem – czynię to. Jestem WSZYSTKIM. Jestem WSZĘDZIE. Stąd fakt, że w 3. rozdziale Księgi Wyjścia Bóg jest w płonącym krzewie! I mówi z ognia! Ale do Eliasza Bóg nie przemawia z wichru, trzęsienia ziemi ani ognia – lecz w cichym, łagodnym powiewie.

Chcę, abyście zrozumieli, że kiedy mamy Namaszczenie i Moc Ducha Świętego, kiedy spoczywa na nas Duch Pański, mamy Autorytet. Powodem, dla którego byłem w stanie dokonać tych wszystkich szalonych rzeczy w byłym Związku Radzieckim pod panowaniem komunizmu, jest to, że mam Autorytet – od Ducha Świętego! Nawet zatwardziali komuniści, moi najwięksi przeciwnicy, uznawali Autorytet, który posiadałem. Jesteśmy Ambasadorami Chrystusa; w Jego Imieniu mamy CAŁY Autorytet JEGO Królestwa poprzez Moc Ducha Świętego. Używajcie go!

Jaka by nie była przeszłość, dobra czy zła, nasza Chwała jest w przyszłości. Nie patrzę na moją przeszłość, patrzę w przyszłość, kiedy będziemy z Jezusem! Tak, Paweł mówi, że czekając na to, wzdychamy, będąc obciążeni, oczekując przyobleczenia w „dom”, który Bóg przygotował dla nas w Niebie. Nasza przyszłość jest bezpieczna w Chrystusie – 2 List do Koryntian 5,17 – „Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe”.

Nasza wiara wcale nie jest wiarą, dopóki nie zostanie poddana próbie! Bez testowania, bez udowodnienia jej, jest ona tylko czymś w umyśle. Piotr napisał: „...aby DOŚWIADCZENIE WASZEJ WIARY, o wiele cenniejszej od zniszczalnego złota, które przecież w ogniu się wypróbowuje, okazało się ku chwale, czci i honorowi przy objawieniu Jezusa Chrystusa!” (1 Piotra 1,6-7).

Słowo Pana przyszło do Jeremiasza, gdy był zamknięty w więzieniu: „Tak mówi Pan, Stwórca – który ukształtował Niebo i ziemię – by ją utwierdzić: ‘Wołaj do Mnie, a odpowiem!’” Dalej! Tak wielu modli się z wątpliwościami… Pamiętacie, jak zdumieni byli uczniowie, gdy Jezus przeklął figowiec, a on usechł od korzenia? Jezus wyjaśnił im w Ewangelii Marka 11,22-24: „Jeśli powiecie tej górze (Góra Oliwna) i rozkażecie jej, aby została rzucona w morze (Morze Martwe), jeśli to powiecie i uwierzycie w swoim sercu bez wątpienia, to, co powiecie, spełni się!” Dziś, w XXI wieku, nadszedł czas, abyśmy uwierzyli, że Bóg uszanuje Swoje Słowo i uczyni to, co mówi!!!