1 List Jana 2 Studium biblijne: Drugi rozdział listu Jana zaczyna się od poczucia niebezpieczeństwa, Jan jest zmartwiony: „Dzieci moje, piszę do was, abyście nie grzeszyli”. Prawdopodobnie pisze nawet 100 lat po narodzinach Chrystusa, więc jest starym człowiekiem - co upoważnia go do zwracania się do swoich czytelników jako „małych dzieci”... Ale być może tutaj zwraca się również do tych, którzy wciąż są „duchowo dziećmi”. To, co mówi, odnosi się do każdego z nas dzisiaj, ale w tym przypadku wyczuwam, że Jan pisze szczególnie do Żydów, którzy stali się naśladowcami Chrystusa; Żydów, którzy kiedy uwierzyli, zaakceptowali coś, co zostało przed nimi „ukryte” w ich żydowskim Prawie / Piśmie Świętym, coś tak zupełnie nowego dla nich, że teraz trudno im to w pełni zaakceptować, a mianowicie: JEZUS JEST SYNEM BOŻYM, JEGO OFIARNA ŚMIERĆ ZAPŁACIŁA PEŁNĄ CENĘ ZA GRZECH!

Studium biblijne 1 Jana 1 i 2: Przeżywamy bardzo trudne czasy na całym świecie; wymaga to wiele modlitwy. Trudno nam nawet patrzeć na wiadomości. Dlaczego jest tyle bezsensownej przemocy i wojen? Szatan nadal sprawuje kontrolę, nadal jest księciem tego świata - i dlatego Bóg musiał posłać Swojego Syna, aby umarł za nas, aby złamać ciążące na nas przekleństwo. Na szczęście ci z nas, którzy przyszli do Chrystusa, znają ten Pokój, którego świat tak bardzo potrzebuje. Nasz świat potrzebuje Jezusa!

...Zapytaj się bowiem dawnych czasów, które były przed tobą od dnia, kiedy Bóg stworzył człowieka na ziemi, i od jednego krańca nieba aż do drugiego, czy stała się kiedykolwiek rzecz podobna do tej tak wielkiej albo czy słyszano kiedykolwiek o czymś takim? Czy słyszał kiedykolwiek jakiś naród głos Boga mówiącego spośród ognia, tak jak ty słyszałeś, i pozostał żywy? Albo czy Bóg spróbował przyjść i wziąć sobie naród spośród innego narodu przez doświadczenia, przez znaki, przez cuda i przez wojny, potężną ręką i wyciągniętym ramieniem, wśród wielkich i strachliwych dzieł jak to wszystko, co na twoich oczach PAN, wasz Bóg, uczynił dla was w Egipcie?

Kościół rozpoczął się w Dziejach Apostolskich wraz z wylaniem Ducha Świętego. To historia narodzin Kościoła, jak został uformowany, jak się rozwijał – i wierzę, że tak właśnie Kościół powinien wyglądać dzisiaj. Wierzę, że powinniśmy żyć tak, jak żyli ludzie w Dziejach Apostolskich, w tej samej mocy Ducha Świętego – to jest ta moc, która stoi za moją służbą ewangelizacji. W Księdze Joela 2 prorok mówi o pierwszym deszczu i ostatnim deszczu. Wierzę, i wielu się z tym zgadza, że odnosi się to do wylania Ducha Świętego w Dniu Pięćdziesiątnicy, gdy Kościół powstał, i do dni ostatecznych, zanim Chrystus powróci.

Rozdziały 27 i 28 Dziejów Apostolskich: Rozdziały te opisują wstrząsającą podróż morską Pawła, jego cudowne ocalenie i ostateczne przybycie do Rzymu, gdzie kontynuuje swoją służbę w oczekiwaniu na proces przed Cezarem.

Potrzebujemy wielkiej mocy w modlitwie! Mocy, gdy się modlimy! Moje modlitwy są bardzo konkretne – przynoszę Bogu szczegółowe pytania i otrzymuję bardzo szczegółowe odpowiedzi.

Z Bogiem nic nie jest niemożliwe! Daniel 11,32 mówi, „Ale lud znający swego Boga umocni się i będzie działać.” -najbardziej niesamowita rzecz jaką widziano na ziemi – „Działanie”! To więcej niż mozesz sobie wymarzyć! Powinieneś robić więcej niż ktokolwiek inny! Kościele musimy być w w OGNIU! Jeśli nie jesteś w ogniu, przyjmij Ducha Świętego!

Myślę, że w moim życiu widziałem więcej cudów, więcej mocy Bożej, niż być może jakikolwiek inny żyjący człowiek. Nasz Bóg odpowiada na modlitwy i działa cuda. Widziałem każdy rodzaj cudu, jaki można sobie wyobrazić: ludzie urodzeni niewidomi – Bóg otwierał ich oczy; złamane kręgosłupy – naprawione; nowotwory – uzdrowione; sparaliżowani – wstający z wózków inwalidzkich. Widziałem cuda, które nie były uzdrowieniami: finansowe zaopatrzenie, moje cudowne uwolnienie z więzienia i wiele innych. Wiem, że te cuda się zdarzą, gdy się modlę; nie mam co do tego żadnych wątpliwości. To tak samo pewne, jak to, że każdego ranka słońce wstaje i świeci w moje okno. Bóg działa cuda każdego dnia – ale to my musimy uwierzyć, że On może i chce działać w naszym życiu.

Studium Biblii Habakuka: Oto, co Bóg włożył w mojego ducha - chociaż na całym świecie panuje przemoc i niepokój, a nam grozi trzecia wojna światowa. Bóg widzi i wie wszystkie te rzeczy... ALE dał nam wizję: On ma zamiar uczynić coś cudownego, czego nawet ci z nas, którzy znają Boga, nie mogli przewidzieć ani sobie wyobrazić. to będzie tak wielkie, tak potężne...

Apostoł Paweł powiedział: „Nie wstydzę się bowiem ewangelii Chrystusa,” (Rzymian 1,16) Dlaczego nie wstydzimy się ewangelii? Ponieważ jest największą demonstracją Bożej mocy na ziemi! – To jest moc aby wyzwolić każdego kto ma wiarę by zaufać!

Jeden z najcudowniejszych wersetów w całym Starym Testamencie znajduje się w księdze Powtórzonego Prawa 4,29:„Jeśli jednak stamtąd będziesz szukać PANA, swego Boga, wtedy znajdziesz go, jeśli będziesz go szukał całym swym sercem i całą swą duszą.” Znajdziesz Boga, jeśli będziesz Go szukał dokładnie tam, gdzie jesteś – nawet w najtrudniejszych okolicznościach, w cierpieniu, gdy problemy życia cię przytłaczają!

John 13&14: Cały świat się trzęsie, niezależnie od tego, czy chodzi o podziały polityczne w Wielkiej Brytanii, USA, Europie i innych krajach, czy o wojny na Ukrainie, a teraz w Izraelu; żyjemy w chaosie. Wierzę, że jesteśmy bliżej powrotu Chrystusa, niż wielu sobie wyobraża. Jezus otwiera rozdział 14, mówiąc: „Niech się nie trwoży serce wasze - wierzcie we Mnie - przygotuję wam miejsce”.

Studium biblijne Dziejów Apostolskich: Kościół rozpoczął się w Dziejach Apostolskich wraz z wylaniem Ducha Świętego. Jest to opowieść o narodzinach Kościoła, o tym, jak powstał, jak się rozwinął - i wierzę, że taki powinien być Kościół dzisiaj. Wierzę, że powinniśmy żyć tak, jak oni żyli w Dziejach Apostolskich, w tej samej Mocy Ducha Świętego - jest to Moc stojąca za moją posługą ewangelizacyjną. W Księdze Joela 2 prorok mówi o pierwszym i ostatnim deszczu. Wierzę, i wielu się z tym zgodzi, że odnosi się to do wylania Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy rozpoczął się Kościół, a teraz w tych ostatnich dniach przed powrotem Chrystusa.

Rozdziały 27 i 28 Dziejów Apostolskich: Rozdziały te opisują wstrząsającą podróż morską Pawła, jego cudowne ocalenie i ostateczne przybycie do Rzymu, gdzie kontynuuje swoją służbę w oczekiwaniu na proces przed Cezarem.

Studium biblijne Dziejów Apostolskich, rozdziały 24-27: Rozdziały te opisują próby Pawła, jego obronę wiary i trudności, z jakimi musi się zmierzyć, gdy udaje się do Rzymu, aby odwołać się do Cezara. „Zachęcam was, abyście nie tracili odwagi, ponieważ nikt z was nie zginie; tylko statek zostanie zniszczony. Zeszłej nocy anioł Boga, do którego należę i któremu służę, stanął obok mnie i powiedział: „Nie bój się, Pawle. Musisz stanąć przed Cezarem, a Bóg łaskawie darował ci życie wszystkich, którzy z tobą płyną”. Zachowajcie więc odwagę, ludzie, bo wierzę w Boga, że stanie się tak, jak mi powiedział” (Dzieje Apostolskie 27.22-25).

Studium biblijne Dziejów Apostolskich, rozdziały 22-25: W Dziejach Apostolskich od 22:25 do 25:20 apostoł Paweł broni się przed różnymi władzami rzymskimi i żydowskimi po aresztowaniu w Jerozolimie. W tych rozdziałach Paweł jest przedstawiony jako niezłomny w swojej wierze i pewny Bożego planu, mądrze wykorzystujący swoje prawa, aby zapewnić kontynuację swojej misji.

Studium biblijne z Dziejów Apostolskich Rozdział 21 i 22: Pułkownik podszedł do Pawła, aresztował go i kazał związać łańcuchami. Zapytał, kim jest Paweł i co robił. Kiedy Paweł dotarł do schodów, został przeniesiony przez żołnierzy... bo ludzie poszli za nim, krzycząc: „Zabijcie go!”. (Dzieje Apostolskie 21)

Studium biblijne Dziejów Apostolskich Rozdział 21: „Kiedy tam mieszkaliśmy przez wiele dni, przyszedł z Judei pewien prorok, imieniem Agabos. Przybył do nas, wziął pas Pawła, związał sobie ręce i nogi i powiedział: To mówi Duch Święty: Tak Żydzi zwiążą w Jerozolimie i wydadzą w ręce pogan człowieka, do którego należy ten pas.”

„Gdy to usłyszeliśmy, prosiliśmy my i miejscowi bracia, aby nie szedł do Jerozolimy. Wtedy Paweł odpowiedział: Co czynicie, płacząc i rozdzierając mi serce? Ja bowiem dla imienia Pana Jezusa jestem gotowy nie tylko dać się związać, ale i umrzeć w Jerozolimie. A gdy nie dał się przekonać, ustąpiliśmy, mówiąc: Niech się stanie wola Pana.” (Dzieje Apostolskie 21,10-14)

Później w tym samym rozdziale prorok Jeremiasz pisze: „Oczyszczę ich z wszelkiej nieprawości, którą zgrzeszyli przeciwko mnie, i przebaczę im wszystkie winy, jakimi zgrzeszyli przeciwko mnie i jakimi wykroczyli przeciwko mnie.” (Jeremiasza 33,8). Ten werset pokazuje, jak blisko są związane uzdrowienie i przebaczenie. Bóg ma moc, aby cię uzdrowić, ale najpierw chce przebaczyć twoje grzechy.

Zachęcam was, abyście zaczęli działać w mocy i autorytecie swojej wiary. Wiele razy musiałem stawić czoła niemożliwemu i widziałem, jak Bóg działa z mocą, i wyzywam was, abyście sami zaczęli to robić! Gdybyśmy naprawdę znali naszego Boga i mieli wizję Jego, podjęlibyśmy się niemożliwego i zdobyli ziemię! Tylko ten rodzaj wizji, który posłusznie działa w wierze, może dzisiaj wygrać niewierzące narody i ludzi.